Ağla Yüreğim Dağlar da Ağlar

Gece çöktüğünde ve yalnız kaldığımızda, içimizde bir ateş yanar. Bu ateş, özlemin ateşidir ve her yeri sarar. Dokunduğumuz her şey, kıvılcımlar saçar ve yangınlar çıkarır. İçimizde güçlü sandığımız dağlar erir, ormanlar yanar. Elimizdeki değerleri kaybetmeden önce, onların kıymetini bilmezmişiz. Sevdiğimiz insanların değerini, onları kaybetmeden önce anlamayız. Yüreğimiz, kendi haline bırakıldığında, ağlar ve acı çeker. Bu acıyı, ancak sevdiğimiz insanların yokluğu anlamamızı sağlar.