Ağızdaki Kuşlar

Çocukluğumuzdan beri annemle birlikte sokaklarda dolaşır, evlerin önündeki aksaklıkları düzeltirdik. Uyumsuz saksıları bahçelerden toplar, sulama hortumlarını yerli yerine koyar, çimlere basılmaması gereken ağır süsleri kaldırırdık. Pedallara basacak gücü bulduğum gün, direksiyon başına geçtim; o da böylece biraz olsun nefes alabildi. Samanta Schweblin’in öyküleri, pamuk ipliğine bağlı bir akıl sağlığının gölgesinde debelenen insanları anlatıyor: yıpranmış evlilikler, saplantılı sevgililer, sinir krizleriyle boğuşan ebeveynler, zihnini yitiren yaşlılar, birdenbire kaybolan çocuklar... Schweblin, 2015 Ribera del Duero Öykü Ödülü’nü kazanan bu kitapta, ailelerin sessiz çığlıklarını, yalnızlığın ağırlığını ve gerilimin incecik sınırlarını gözler önüne seriyor.