Ağır Tüy

Cemile, dedesinin sesini duyduğunda her şeyi unutur. Dedesi, sanki bir türkü söylüyormuş gibi konuşur, ama Cemile bilir ki bu, açlığın ve yalnızlığın sesidir. Çorba getirdiğinde, dedesi yabancılık içinde ona bakar ve birkaç kelimeyle boşluğu doldurur. Gözlerinin rengi değişmiştir, sanki başka bir dünyaya ait olmuştur. Çorba bittiğinde, dedesi Cemile'ye gitmesini söyler ve kendi iç dünyasına döner.