Ağır Acılar Koleksiyonu & Roşna

Rüzgârın kederli uğultusuna inat, sana uzanan her yola şiirler serpiyorum. Eğer kavuşmak kaderimizse, geriye kalan günlerimi adım adım ölümle örüyorum. Ah Roşna... Sensiz bu dünyanın karanlığı yüreğimi donduruyor. Konuş, ses ver! Kelimelerin bile yüz ifadeleri var, cümlelerin gülüşleri. Seninkilerse gamzeli bir sır gibi, içimi ısıtıyor. Bu kısa ama yoğun roman, aşkın ve ayrılığın acısını ilmek ilmek işliyor. Faysal Demir’in kaleminden dökülen her satır, sessizliğin gürültüsünü ve bekleyişin ağırlığını taşıyor. Roşna’nın yokluğunda eriyen bir yüreğin, umutla kararan bir dünyanın hikâyesi... Kelimelerle dokunan, acıyı bir koleksiyona dönüştüren bir anlatı.