Ağa’nın Akmayan Gözyaşları

Urfa’nın tozlu topraklarında, bir ağanın sessiz çığlığı yankılanır. Hamit İzol, *Ağa’nın Akmayan Gözyaşları*nda, Güneydoğu’nun derinliklerine uzanan bir hikâyeyle karşımıza çıkıyor. Abdülhamit’in son yıllarından 1980’lere kadar uzanan bu yolculuk, aşiretlerin kırılgan dengelerini, kadınların acımasız rekabetini ve kanın yerini paranın almaya başladığı bir dönüşümü gözler önüne seriyor. Feodal düzenin gölgesinde büyüyen bir adamın, sevgiyi, babalığı, çocukluğu elinden alınan yaşamı, adeta bir sinema perdesinden akıyor. Urfa’nın kurtuluş mücadelesinden Türkiye’nin sağ-sol kutuplaşmasına uzanan geniş bir zaman diliminde, İzol, insanın en çıplak hırslarını, toplumun en acımasız gerçeklerini ustaca kurguluyor. Ağalık sisteminin çözülüşünü, sermayenin el değiştirişini ve bu değişimle birlikte kaybolan değerleri, yalın bir dille anlatıyor. Coğrafyanın gözyaşları, sayfalar arasında akıp giderken, okur da bu hüzünlü tabloya tanıklık ediyor.