Ağaçların Sevdiği Adam

Algernon Blackwood, ağaçların gizemli sessizliğinde saklı olanı fark eden nadir yazarlardan. Onları her gün görüp geçeriz; kökleri toprağa demir atmış, dalları göğe uzanmış bu devler, fark edilmeden durur. Oysa onların dünyası bizimkinden bambaşka: zamanın akışı içinde yavaşça nefes alır, yüzyıllar süren bir sabırla beklerler. Biz onları süs, gölge ya da odun olarak görürken, onlar kendi derin varoluşlarını sürdürür. Kimi zaman dost, kimi zaman koruyucu sanırız onları, ta ki bir dalın ansızın kıpırdayıp boynumuza dolanana dek. Blackwood’un satırlarında ağaçlar, sadece cansız doğa parçaları değil; bilinmeyenle dolu, sessiz bir tehdidin simgesi haline gelir. Bu öyküde, görünenin ardındaki gerçekle yüzleşiriz: tanıdık sandığımız şeyler, aslında ne kadar yabancı olabilir?