Ağacın Çürüğü

İstanbul’un kirli, yorgun yüzüyle hesaplaştığı bir öykü bu. Bir zamanlar gökyüzünü dolduran kuşlar artık yok; geriye sadece çocukların ellerinde, cami avlularında, kilise basamaklarında satılan kanatlı esirler kalmış. "Azat et beni, cennet kapısında gözet" diye fısıldayan kuşlar, satılmayınca açlıktan boğazlara dizilir. Şehir, kendi pisliğinde boğulurken, insanlık da kuşlarla birlikte tükeniyor. Yaşar Kemal, çürümenin içindeki umudu bile kemiren bu karanlık tabloyu, çıplak ve acımasız bir gerçeklikle anlatıyor. İstanbul’un tozlu sokaklarında, çocukların gözyaşında ve kuşların son çırpınışında kaybolan bir dünyanın hikâyesi.