Afrika Satrancında Sudan

Afrika deyince zihnimde hep aynı klişeler canlanırdı: yoksulluk, sömürü, kölelik... Bu kelimeler bana, ülkemizdeki gibi yıpranmış ayakkabılar, eksik sofralar, eğitimsiz çocuklar ya da dört duvar arasında sıkışmış yaşamları çağrıştırırdı. Oysa Sudan’da geçirdiğim üç yıl, bu kavramlara yüklediğim anlamları kökünden sarstı. Artık açlık, yalnızca boş bir mide değil; umudun bile tükenişiydi. Yoksulluk, sadece parasızlık değil; insanın kendine bile yabancılaşmasıydı. Ve sömürü... Sömürü, yalnızca toprakların yağmalanması değil, ruhların da çalınmasıydı. Bu roman, Afrika’nın sessiz çığlıklarını duyururken, kendi önyargılarımızla yüzleşmemizi sağlıyor.