Adem İle Havva’nın Güncesi

İlk insanların dünyası, Mark Twain’in alaycı ve zeki kaleminden çıkmış bir günlük gibi karşımızda. Âdem ile Havva’nın cennetten kovuluşu, bu kez kutsal metinlerin ciddiyetinden uzak, gündelik hayatın içinden anlatılıyor. Yazar, insanın varoluş serüvenini mizahla harmanlayarak, ilk çiftin keşiflerini, şaşkınlıklarını ve birbirleriyle olan tuhaf ilişkilerini günlük notlar halinde sunuyor. Âdem, gölde kendi yansımasını gördüğünde neredeyse boğulacak kadar şaşırıyor; Havva ise etrafındaki her şeye isim vermek için adeta bir yarış içinde. Balıkları ısınsınlar diye yatağına taşıyan Havva’nın çabaları, Âdem’in umursamazlığıyla çelişirken, ikilinin dünyayı anlamlandırma çabası da komik bir hal alıyor. Twain, kutsal bir hikâyeyi sıradan insan halleriyle yeniden kurarak, okuru hem güldürüyor hem de düşündürüyor. İlk günah, ilk aşk ve ilk ölüm, bu kez insani zaaflarla bezeli bir öyküye dönüşüyor.