Adanalı Hayret Efendi

19. yüzyılın sonlarıyla 20. yüzyılın başlarında yaşamış divan edebiyatının ilginç simalarından biri olan Adanalı Hayret Efendi, hem şiirleri hem de sıra dışı kişiliğiyle dikkat çeker. Memleketi Adana’dan aldığı "Hoca" unvanıyla anılan şair, genç yaşta İstanbul’a giderek eğitimini sürdürmüş, Arapça ve Farsça’da ustalaşmıştır. Şiirlerindeki cesur ifadeler, onun kendine özgü duruşunu yansıtır: "Boşuna mı bu feryat, dinleyen yokken?" dizeleri, yalnızlığını ve iç dünyasının karmaşasını gözler önüne serer. Hayret Efendi, övgü şiirlerinde övdüğü kişilerle birlikte kendini de yüceltmekten çekinmez. Sultan II. Abdülhamid’in sadrazamı Küçük Said Paşa’ya yazdığı bir beyitte, "Nurunla dünya aydınlansın, senin de Hayret gibi bin ışığın olsun" diyerek hem paşayı hem de kendini öne çıkarır. Bu özgüven, onun çevresinde sürekli bir "hayret" duygusu uyandırmasına neden olmuştur. Ancak Hayret Efendi’nin en dikkat çekici.