Acımtırak Avuntular

Vapur iskelesinin gölgesinde duran Katherina, incecikti; bir rüzgâr esintisiyle savrulacakmış gibi. Ama o, iki yüzlüydü işte – bir yanı kanatlı, öteki çelikten. Britanya’nın yalanları top arabaları gibi geçip giderken, müttefikler jiletli gecelerde kayboldu. Üç numaralı adam vuruldu, Golan Tepeleri susuz kaldı, zaman durmadı. Yelkovan kusarak geçti, gezginler küfelerinde sirke taşıdı, bıçaklar kefenlere saplandı. Katherina’nın bir yüzü ok gibi hızlıydı, öteki saman alevi gibi yanıltıcı. Âdem’in bronz iskeleden uçtuğu an, gerçekler yüzümüze tokat gibi çarptı. Dünya, iki yüzlüydü – tıpkı o vapur iskelesinde gördüğüm Katherina gibi.