Acıların Tamlaması

Şiir, sessiz bir hıçkırık gibidir bazen; dudaklar kıpırdamadan dökülen gözyaşları. Bazen de dudakları aralamadan yayılan bir tebessüm. Yaşarken ölmek, aynı sayfada yeniden doğmak... Kelimeler, hayatın yarım kalan yanına bir güneş gibi doğar; dünyayı aydınlatırken acıları da belirginleştirir. Hayat, tadı sütlaç kadar tatlı, zehir kadar yakıcı bir lezzet bırakır insanın damağında. Bu dünya, bir şiir kadar cennet, bir şiir kadar cehennemdir. Acıların ve güzelliklerin iç içe geçtiği, kelimelerle örülen bir yolculuk...