Acı Çekirdek

Betigül, gençliğinin heyecanıyla kendi yolunu çizmiş, kalbindeki aşkın peşinden gitmişti. Düğün hazırlıkları tamamlanmış, beyaz gelinliğiyle mutluluğun eşiğine gelmişti. Ailesi son nasihatlerini verirken, annesi "Evi sen kurarsın," derken, babası "Artık kocanın sözü geçer," diye tembihledi. O gün herkese güvenmiş, hayallerinin gerçekleşeceğine inanmıştı. Ne var ki, gerçekler masallardan farklıydı. Düğünün coşkusu sona erdiğinde, asıl hikâye yeni başlamıştı. Hayat bazen bedene saplanan kurşunlardan daha derin yaralar açar. Betigül, hem bedenen hem ruhen yaralanmış bir kadın olarak, artık kendi savaşını vermek zorundaydı. Acımasız sözler, incitici davranışlar karşısında ayakta kalmaya çalışırken, kendi gücünü keşfedecekti. Kadın olmanın zorlu sınavında, tek başına dimdik durmanın yollarını arayacaktı.