Ab-ı Revan

Şiir, bir şairin gönlünde çağlayan berrak bir su gibidir; hem kendini hem de dünyayı yıkayan, arıtan, can veren bir akıştır. Bu kitapta, şiire tutkun bir yürek, kelimeleri ustaca işleyerek duygularını kağıda döker. Her dize, bir dervişin firarî gecelerinde bulduğu huzur gibi, içten ve samimidir. Şair, şiiriyle yalnızlığını paylaşır, hüznünü terennüm eder, aşkını fısıldar. Gülün kokusunu, bülbülün nağmesini, yağmurun sesini ve yeni günün umudunu, şiirin sihirli diliyle anlatır. Ruhun derinliklerinden süzülen bu sözler, medeniyetin köklerine yaslanarak, gönüllere ferahlık taşır. Şiir, burada bir sırdaş, bir can yoldaşıdır; şairin iç dünyasını aydınlatan, acısını ve sevincini paylaştığı bir dost. Her satır, bir çağlayanın çağıltısı gibi akar, okuyanı da bu akışa sürükler.