Aah Mürüvvet

Mürüvvet Apartmanı, yılların yıpratıcılığına inat dimdik ayakta duran, köklü bir yapıydı. İnşa edildiği günkü sağlamlığını koruyor, her taşında emeğin ve özenin izlerini taşıyordu. Temelleri öyle derin atılmıştı ki, ne depremler ne de zamanın acımasızlığı onu sarsabilmişti. Malzemesinde asla kusur yoktu; her kiriş, her kolon, gerektiği kadar kullanılmış, ne fazlası ne eksiği düşünülmüştü. Kuşaktan kuşağa geçen bu bina, sakinlerine huzur ve güven sunarken, hayat sessizce akıp gidiyordu. Ta ki Servet Bey’in gelişine kadar. Abdülgani Amca’nın yıllar sonra ortaya çıkan oğlu Servet, apartmanın dingin havasını altüst eden bir rüzgar gibiydi. İkinci kattaki dairesine yerleştiğinde, herkes onun farklı olduğunu sezmişti. Mürüvvet’in sakinleriyle pek örtüşmeyen tavırları, alışılmadık yaşam tarzı, kısa sürede merak ve tedirginlik uyandırmaya başlamıştı. Artık apartman, eskisi gibi değildi.