87. Bölge Polisiyesi 1 / Polis Düşmanı

Gece çöktüğünde şehir, kendi büyüsüne kapılıp ışıldamaya başlardı. Kuzeyde, nehrin ötesinden yükselen gökdelenler, gökyüzünü delip geçen keskin hatlarıyla adeta birer dev gibi dikilirdi. Cam ve çelikten örülü bu kuleler, mavinin her tonunu yansıtan bir aynaya dönüşür, günbatımının son ışıklarıyla altın sarısına bürünürdü. Ufukta kaybolan güneş, yerini neonların dansına bırakır; kırmızılar, yeşiller, turuncular birbirine karışarak sokakları renk cümbüşüne boğardı. Nehrin karanlık suları, trafik ışıklarının titrek yansımalarını taşıyarak adeta ikinci bir gökyüzü yaratırdı. Kordon boyunca uzanan ışık zinciri, yıldızlarla yarışan pencerelerden süzülen aydınlıkla birleşir, şehri pırıl pırıl bir mücevher kutusuna çevirirdi. Her köşe başında yanıp sönen trafik lambaları, bu ışık senfonisine tempo tutar, geceyi canlı ve hareketli kılardı. Şehir, kendi ritmini yaratarak uykusuzluğunu ilan ederdi sanki.