4`üncü Koğuş

Diyarbakır’ın taş sokaklarında, geçmişin yüküyle savrulan Bahtiyar’ın hayatı, Destina’yla kesişene dek sessiz bir bekleyişten ibaretti. Onun varlığı, umut denen o kırılgan ışığı yeniden yakmış; Bahtiyar’ı, yıllardır içine gömdüğü gelecek hayallerinin peşine düşürmüştü. Ne var ki her adım, bedeli kanla ödenen bir yolculuğa dönüştü. İşkencenin izleri ruhunda derin yaralar açarken, insanlığı da parça parça döküldü. Zamanla Destina’yı bir sevgi nesnesi olmaktan çıkarıp kendi karanlığının esiri haline getirdi; geçmişin hesaplarını kapatmak adına bataklığa saplandı. İki farklı benliğin çatışması içinde geçen yıllar, sonunda onu en değer verdiği şeyden yoksun bıraktı: Destina’dan. Artık geriye, sadece kaybın ağırlığı ve içindeki boşluğun sesi kalmıştı.