21. Yüzyıl İçin Sosyalizm

İşçi sınıfının politik iktisadı, kolektif işçinin toplumsal üretkenliğini ve işbirliğinin getirilerini elinden almaya çalışan, sermayenin sahip olduğu araçları ortaya koyar. Bu bakış açısı, üreticilerin birbirinden kopuşunu sona erdirme çabasının ne kadar hayati olduğunu ve ortak üretimin, kendi gelişim ihtiyaçlarımızı karşılayan yeni bir toplum inşa etme potansiyelini vurgular. Sermayenin, işçilerin geçmişte ve günümüzde yarattığı nesnel zenginlik üzerindeki hak iddiasının gerçek doğasını açığa çıkararak, kolektif işçinin üretim sürecindeki bütün emeği kapsayan bir eleştiri sunar. Sağlık, eğitim, çocuk bakımı gibi artı‑değer yaratmayan ancak işçilerin yaşam kalitesini artıran hizmetler, bu mücadelede temel unsurlar olarak kabul edilir.