20 Ağustos - Bir Kıyamet Öyküsü

Dağların sessizliğine sığınmak için her şeyi geride bırakmışlardı. Bildikleri hayat, alıştıkları düzen, tanıdıkları yüzler; hepsi bir anda uzaklaşmıştı arkalarında. Ne geleceğini bilmeden attıkları her adım, yüreklerinde hem özgürlük hem de belirsizlik tohumları ekiyordu. "Acaba şimdi annem polise mi haber verdi?" ya da "Özel dedektif tutmuşlardır mutlaka" gibi endişeli mırıldanmalar, dudaklarından dökülen tek gerçekti. Oysa kaçtıkları şeyin ne olduğunu, peşlerindekilerin kim olduğunu bile bilmiyorlardı. Tek bildikleri, insanlardan uzaklaşmak ve dağların kucağında kaybolmaktı. Ama bu kaçış, onları daha büyük bir bilinmeze doğru sürüklüyordu.