18. Hücre

Ali Eşref Dervişyan, edebiyatın ve direnişin sesi olarak İran’ın karanlık dönemlerine ışık tutan bir yazar. Şah rejiminin baskılarına rağmen kalemini bırakmayan Dervişyan, gerçekçi anlatımıyla adeta İran’ın Charles Dickens’ı olarak anılır. Hapishanelerde geçen yılları, işkenceler ve sansür, onun eserlerine derin bir acı ve hakikat katmış. *18. Hücre*, bu zorlu sürecin en çarpıcı yansımalarından biri. Roman, yoksulluk içinde yaşayan bir ailenin, bir gece ansızın Şah’ın zindanlarında uyanmasını konu alıyor. Yazar, süslemeden uzak, çıplak bir dille faşizmin soğuk yüzünü ve insan onurunun nasıl ayaklar altına alındığını gözler önüne seriyor. Hücre kapısındaki "18" numarası, sadece bir rakam değil, bir ailenin çaresizliğinin ve rejimin acımasızlığının simgesi haline geliyor. Dervişyan, yaşananları anlatırken duygusallığa kapılmadan, gerçeği olduğu gibi aktarıyor.