1200 Yıllık Sürgün & Türk Sözünün Hazin Serüveni

Türk sözcüğünün tarih içindeki gizemli yolculuğu, aslında bir milletin kimlik arayışının da hikâyesidir. Gök-Türklerin dağılışından Jön Türklerin doğuşuna dek geçen yaklaşık bin iki yüz yıl boyunca, bu kelime Türkler tarafından neredeyse unutulmuştu. Osmanlı’nın yükselişiyle birlikte, imparatorluk kendini bir Müslüman Roma olarak görürken, Türk adı adeta sürgüne yollandı. Tanzimat aydınları, milli bir kimlik arayışını imparatorluğun sonu olarak gösterip, "Osmanlıdan başka bir şey değilsin" baskısını kurdu. Ziya Gökalp’in de vurguladığı gibi, Türkler, vatan kaybetme korkusuyla kendi adlarını inkâr etmek zorunda bırakıldı. 1912’de Sebilürreşat’ta çıkan bir yazıda "Türk" demek neredeyse dinsizlikle eş tutulurken, 1913’te Mecmua-i Ebuzziya’da "Biz Türk değiliz, sadece Müslümanız" savı savunuldu. Hatta Ahmet Naim gibi akademisyenler, Türk kimliğine karşı açıkça savaş ilan etti. Bu kitap, bir sözcüğün sürgününü.