10 Dakika Geç Kaldım

Trabzonun yağmurlu sokaklarında ıslanırken, Erzurumun soğuk rüzgarında kuruduk; İstanbul’un koşturmacasında ayakta kalabilmek için yorucu çabalar sarf ettik. Duygularımızı anlatmaya çalıştık ama bazen sesimiz duyulmadı, bazen de kulaklar kapandı. Hayatımızda ışıklar yanıp söndü; geçmişi, bugünü ve geleceği bir araya getirmeye çalışırken, sevinçleri dışa vurarak hüzünleri içimize çektik. “O” sesinle, eline aldığın sazın tellerine dökmek istediğin duygular, bir türlü sığmadı mı? Şeref, bir an bile tutunamadık; Erdoğan’ım gibi savrulduk. Ellerimiz, gözlerimiz birbirinden uzaklaştı, seninle buluşmayı umarken zaman kaçtı. O gün, o saat, sana yetişemedim; on dakika geç kaldım, özür dilerim.